Այսօր՝ 08 դեկտեմբերի 2019թ., Ժամանակը Երևանում՝ 00:00
1USD = 479.3AMD
1EUR = 534AMD
1RUB = 7.47AMD
Ո՞վ է կանգնած Ուկրաինայի Ռադայում Հայոց Ցեղասպանության ճանաչման օրինագծի հետևում Նիկոլի թոփ բլեֆերից բլեֆը Սերժ Սարգսյանին ներկայացվող անհեթեթ մեղադրանքը կամ хлеба и зрелищ զանգվածի համար Նիկոլը Լյուդովիկոսի բարդույթով է տառապում Ռեֆորմիստների կուսակցությունը հայտնում է իր անվերապահ աջակցությունը ՀՀ երրորդ նախագահ Սերժ Սարգսյանի... Սերժ Սարգսյանի վարկանիշը կտրուկ աճում է Ահա Արցախի հարցի լուծման առաջարկվող տարբերակը ԵԱՀԿ-ն հրադադարի ռեժիմի պլանային դիտարկում է անցկացրել Արցախի և Ադրբեջանի սահմանին Մերժողն էլ մի մարդա ով պետական հանդիպումների ժամանակ այցելում ա ոչ ներկայանալի հագուստով ջինսով ու ս... Լիտվայի նախագահը Թուրքիայի կողմից Հայոց ցեղասպանության ճանաչումը ժամանակի հարց է համարում
ԼՐԱՀՈՍ
Ո՞վ է կանգնած Ուկրաինայի Ռադայում Հայոց Ցեղասպանության ճանաչման օրինագծի հետևում Նիկոլի թոփ բլեֆերից բլեֆը Սերժ Սարգսյանին ներկայացվող անհեթեթ մեղադրանքը կամ хлеба и зрелищ զանգվածի համար Նիկոլը Լյուդովիկոսի բարդույթով է տառապում Ռեֆորմիստների կուսակցությունը հայտնում է իր անվերապահ աջակցությունը ՀՀ երրորդ նախագահ Սերժ Սարգսյանին. կուսակցության հայտարարությունը Սերժ Սարգսյանի վարկանիշը կտրուկ աճում է Ահա Արցախի հարցի լուծման առաջարկվող տարբերակը ԵԱՀԿ-ն հրադադարի ռեժիմի պլանային դիտարկում է անցկացրել Արցախի և Ադրբեջանի սահմանին Մերժողն էլ մի մարդա ով պետական հանդիպումների ժամանակ այցելում ա ոչ ներկայանալի հագուստով ջինսով ու սպորտային կոշիկով Լիտվայի նախագահը Թուրքիայի կողմից Հայոց ցեղասպանության ճանաչումը ժամանակի հարց է համարում Ինչի՞ համար էր պետք արժեզրկել Արցախի հերոսներին Ի՞նչ պլաններ ունի Լավրովը Դու և քո նման օտարերկրյա լափամաններից սնվող լակոտները որպես հայ ազգի խզբզանք շատ շուտով պատասխան եք տալու օրենքի առջև Հավանաբար Նիկոլ Փաշինյանը մոռանում է արդեն, որ 2018-ի տվյալ ժամանակվա գնաճը ևս նրա «շնորհիվ» էր Սերժ Սարգսյանից բողոքվող օլիգարխը երևի մոռացել է, ոնց էր ժամանակին Նախագահի հետ իր բիզնեսների բացումները անում Սեփական շահը, անցյալից հեռացումը մարդուն դարձնում է`ուրացող Սերժ Սարգսյանի զագրեբյան ելույթի հետցնցումները շարունակվում են Լավ բան չկա ու չի լինելու քանի էս ռեժիմը կա 2 օրենք փոխելով՝ դիակիզումն անապահով խավի համար կարող է դառնալ պարտադրված Նիկոլ Փաշինյանը «կզոհաբերի» դերասան քաղաքապետին Սփյուռքը չի վտահում Փաշինյանին` 9.8 մլն $,սա է իրականությունը Ավելի լավ է,որոշ պատգամավորներ լռեն,քան խոսեն անհեթեթ Պարոն Չալաբյան, փորձեք երկիրը կրկեսի վերածած իշխանությանը հեռացնել, այլ ոչ թե նույն իշխանության նման միայն նախկիններին «քարկոծել» Սիրո և համերաշխության սերիալը ավարտվում է Ժամանակը ցույց տվեց, որ Նիկոլի պոպուլիստական իշխանության միակ լուրջ մրցակիցը մնում է Սերժ Սարգսյանը ԱԱԾ-ում քաղաքական պատվեր իրականացնելուց հրաժարվածը հրաժարվեց նաև Ֆուտբոլի Ֆեդերացիայում քաղաքական պատվեր իրականացնելուց Սերժ Սարգսյանը Զագրեբում մասնակցել է ԵԺԿ գագաթնաժողովին Սեր քարոզող վարչապետը Կրթության և գիտության նախարարությունը սկսել է փոփոխություններ անել սխալ տեղից. Արման Ղուկասյան ՀՀ 3-րդ նախագահ Սերժ Սարգսյանի ելույթը ԵԺԿ համաժողովում Զագրեբում Սերժ Սարգսյանի ելույթը կմտնի պատմության մեջ Ամենինչ իր բացատրությունը ունի, նույնիսկ էդ խայտառակ ֆիլմի թրեյլերի աննորմալ տարածումը Նիկոլ Փաշինյանի հայտարարությամբ ստեղծված «Կադրային բանկը» ոչ պաշտոնապես սնանկ է ճանաչվել, իրականությունը թաքցնում են Ասֆալտ օպերացիան միշտ արդիական է փրկչի կառավարության առաջին իսկ վարկյանից Ասֆալտապատումը ֆետիշացնողներին Եթե փաստեր կան, հանցագործության մասին, հաղորդում ներկայացրու իրավապահ մարմիններին 20.000.000 դրամ պետբյուջեից՝ ծանրամարտի ֆեդերացիան սկանդալի և ծաղրի առարկա դարձնելու համար Ումի՞ց եք ուզում պաշտպանել ժողովրդավարությունը Հայաստանում՝ ժողովրդի՞ց Հայաստանը չի սահմանափակում իր քաղաքացիների ազատ տեղաշարժը. ՀՀ ԱԳՆ արձագանքը Ուկրաինայի դեսպանատանը Նախնական զինվորական պատրաստություն առարկան Հայաստանի համար ունի կենսական նշանակություն և կյանքեր է փրկում ՀՀ նախագահի նստավայրում տեղի է ունեցել նորանշանակ դատավորների երդման արարողությունը ԵԱՏՀ-ն զբաղվում է Լարսի անցակետից պանրով բեռնված մեքենաների հետ ուղարկելու հարցով Սա ի՞նչ գյորմամիշություն է 3 «չռփվածների» ռևանշիստական նկրտումները, Երկրապահի, դաշնակցության և Սերժ Սարգսյանի դեմ Վա­հան Բա­բա­յա­նը փոր­ձում է կոն­սո­լի­դաց­նել ընդ­դի­մու­թ­յա­նը Ո՞վ է Արայիկ Հարությունյանին բերել և օծել սուպերնախարար Ընդդիմության անելիքները ԱՄՆ դեսպանի հետ Սերժ Սարգսյանի հանդիպումը սառը ցնցուղ էր իշխանությունների համար Խոսելով՝ առաջ, գործելով՝ հետ ենք գնում. սուպերնախարարը «նոր» չափորոշիչ է սահմանում Հաջորդ իշխանությունը կունենա մեկ կարևոր առաքելություն՝ ձերբազատվել նախկիններին ամեն ինչի համար մեղադրելու և ամեն գնով վրեժ լուծելու արատավոր ավանդույթից Փաշինյանի զրույցի հետքերով Սերժ Սարգսյանը վերադարձի ճանապարհին է Դուխով վերցրեք, պարոնայք, միևնույն է՝ դուք չեք տալու, հպարտ քաղաքացիների ջանը սաղ լինի 10:0`հօգուտ Սերժ Սարգսյանի Ժողովուրդ մեր հողերն ու փողերը էլի չեն տալու, շատ մի ուրախացեք Չունենք քուչա առ քուչա կիսելու հայրենիք, իսկ սևերի և սպիտակների կիսելու ունե՞նք Քաղաքապետ,ով օտար հողում տնփեսա է Մի քանի ԶԼՄ գրպանում, մի քանի ՀԿ՝ դա շատ քիչ է ոգևորվելու համար Ամեն ինչ տեսել էինք, բայց կոսմոպոլիտ, ծայրահեղ ազգայնականներ՝ չէինք տեսել Սերժ Սարգսյանի խոսքին են սպասում հազարավոր մարդիկ Ներդրողների հերթերը էդպես էլ չգոյացան Մեր հերոսը հայ խնձո՞րն է Կուլակների և ստուկաչների վերադարձը Իրապես անսահման է Վարուժան Ավետիսյանի երեսպաշտությունը ՍԴ–ն վարույթ չընդունեց Հրայր Թովմասյանի լիազորությունները դադարեցնելու հարցով ԱԺ դիմումը Նիկոլի տուրիստական միֆը Այսօր լրացավ դերասան քաղաքապետի պաշտոնավարման մեկ տարին Իրանը պահանջել Է թուրքական ուժերը դուրս բերել Սիրիայի տարածքից Դեռ աղբանոցում ոչ ոք չկա, բայց վստահ եմ, որ շուտով շատերը հայտնվելու են Ձեր նշած աղբանոցում Սերժ Սարգսյանի լռությունը 800 անգամ ավելի արժեքավոր ու սպասված է, քան Ձեր խոսքը Վիտալի Բալասանյանի հարցազրույցը ցունամի էր իշխանական դաշտի համար Եվ այդ ամենն արվել է առանց պաթոսի և ինքնագովազդի Դավիթ Խաժակյա´ն,ես քո´CLASSIC ցավը տանեմ Շնորհակալություն Սերժ Սարգսյանին ու նախկին կառավարությանը WCIT-2019-ի համար ՏՏ համաշխարհային ֆորումը իրենց օգտին վերագրողներին մեկ հիշեցում Ռեֆորմիստները դատապարտում են «Հայելի» մամուլի ակումբի վրա իրականացված հարձակումը և համարում, որ դեպքի պատասխանատուն Նիկոլ Փաշինյանն է Վալդայում տեղի ունեցածը մեր դիվանագիտության ձախողումն էր Ողջունում եմ Վազգեն Մանուկյանի ակտիվացումը. Վահան Բաբայան Մինչև դուք ձեր սրտի վարչապետի համար Նոբեյլան մրցանակ եք մուրում, Ալիևը մեր Արցախը իրենով անելու խնդիրն է լուծում Վաղը կայանալիք սատանիստական սիմվոլներով ողողված ռոք համերգը չի կայանալու և չեղարկվել է ֆեյսբուքյան արձագանքների պահանջով

Երջանկությունը քո ունեցածով բավարարվելու զգացումն է. Աշուղ Նազելի

Հոգնած լինելով այս աշխարհի ծանր բեռից՝ նա մտքով հաճախ է գնում իրենց գյուղի անտառներն ու քայլում մասրենիների ու մոշի թփերի կողքով: Քայլում է, հասնում անտառի նեղլիկ արահետի անկյունի հոնի ծառին ու նստում նրա տակ: Մի քիչ միտք անում ու հետո քայլում մի քիչ վերև, որտեղ մի վայրի տանձ կա, որ մայրը միշտ թափ էր տալիս: Այդ բույրերը զգալով՝ ուզում է մանուշակներ ու եղինջներ հոտոտել իր նազուկ ափերով ու զգալ նրանց: Ասում է՝ այնտեղ ինքը մաքրվում է, սրբանում է ու նորից մանկանում է: Ուզում է անընդհատ մաքրվել այդ բեռից, որ միշտ մնա այն մաքուր աղջիկը, որ մոշ, հոն էր քաղում ու երգում էր: 
Եվ այդ քաղած կաթլուկ հոնն ու պսպղալու աստիճան սև մոշը մինչև հիմա էլ իրենց անուշահոտությամբ ու անուշահամությամբ պարուրում են նրա ամեն երգն ու տաղը: Անտառի թարմությունն ու գյուղական անմիջականությունը նրա խոսքի գրավականն ու հմայքն են:

ՀայՄեդիա.AM-ի զրուցակիցն է Աշուղ Նազելին (Նազելի Գրիգորյան) 

Թումանյանն ամեն ինչ գրել էր, բացի ... «Իմ սուրբ մատուռ»-ից

Երբ բարձր գնահատականներով ընդունվել էի ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետ, հորեղբայրս հաճախ էր հոգուս հետ խաղում, ասում էր. «Ա՜, էս մի թիքա էրեխեն ի՞նչ բանասիրական, էս մի թիքա էրեխու բան սիրելը ո՞րն ա»: Մայրս էլ փոքր-ինչ փոփոխում էր «բանասիրական»-ն ու հորեղբորս համոզում. «Բիձիկ ջան, դե բանաստեղծականն ա սովորում էրեխես: Բանաստեղծություն ա գրում: Մի երկուսն էլ արդեն գրոտել ա»: Հորեղբայրս, մեկ է, իրենն էր պնդում. «Բա Թումանյանը բա՞ն ա թող արել, որ էրեխեն գրի: Ասա՝ տնաշենի Թումանյան, գոնե «Շունն ու կատուն» էլ ա թող կանեիր, էրեխես վրեն բզբզար»:
Եվ երբ «Իմ սուրբ մատուռ» երգի համար մրցանակ ստացա, հորեղբայրս, արդեն տարեց հասակում, շնորհավորեց ու կրկին կատակեց՝ ասելով. «Ա՜, դե Թումանյանը տեհել ա, որ դա զադ չի, էդ մի մինը թույլ ա, բաց ա թողել»:

Հայրն ասում էր. «Մեր աղջիկները գոված հարսներ են ու վերջ»

Հորս ասում էի, որ ուզում եմ սովորել կոնսերվատորիայում: Նա անունը լսել չէր ուզում, մայրս ասում էր՝ չխոսեմ հանկարած այդ թեմայով, և այդպիսի խոսակցություն չի կարող լինել մեր տանը: «Աղջիկը պիտի լավ մայր լինի, լավ էրեխեք ունենա, մեր աղջիկները գոված հարսներ են ու վերջ: Կգնաս մարդու, ու եթե մարդդ թույլ կտա, կերգես». ասում էր հայրս: Բայց երբ որ մի քանի բաժակ խմում էին՝ հայրս, հորեղբայրս, ասում էին՝ «Մի հատ բաժակներս ծաղկացրու, Նազիկ ջան»:

Հոգևոր երգն ինքը գտավ նրան

Ուսանողական տարիները որոշիչ եղան իմ կյանքում: Երբ ընդունվեցի բանասիրության ֆակուլտետ, նաև գրաբար էինք անցնում, իսկ մեր գրաբարի դասախոսը Խորեն Պալյանն էր՝ Լուսինե Զաքարյանի ամուսինը: Առաջին կուրսում էինք, սեպտեմբերի առաջին օրերն էին, երբ ընկեր Պալյանը մեզ տեղեկացրեց, որ տոհմիկ երգչախումբ է գործում համալսարանում, և ամեն տարվա ավարտողների հետ առաջին կուրսերից լրացնում են երգչախումբը: Ուսուցանում էին Կոմիտաս, հոգևոր ու հայրենասիրական երգեր: Ինձ շատ հետաքրքիր էր դա, բայց մտքիս մեջ ասացի՝ «Ես չեմ գնա», որովհետև վախենում էի հորից: Բայց դե՝ ինչ-որ բան երևի տեղի ունեցավ, ու ես էլ երգեցի մորիցս սովորած «Քարփի ծերին մորի է, քարփի տակին գարի է» երգը, ու ասեմ՝ իմիջիայլոց երգեցի: Խորեն Պալյանը լսեց ու ասաց՝ «Ի՞նչ, ի՞նչ, կանգնիր ապա: էս էլ երգիր, էն էլ երգիր»: Երգեցի իր ասած բոլոր երգերը, այնուհետև նա հրահանգեց, որ ես անպայման միանամ այդ երգչախմբին:
Այդպես սկսեցի երգել հոգևեր երգեր: Եվ արդեն ժամանակներ անց Լուսինե Զաքարյանի համերգներից հետո մենք մի քանի երգ երգում էինք նույն համերգի ընթացքում: Լուսինեն ժպիտով լսում էր ինձ և ասում. «Ինձ թվում է, Նազիկ ջան, որ դու քո մասնագիտությունը սխալ ես ընտրել»:

Բայց հոգևորին զուգահեռ՝ աթեիզմ

Երկրորդ կուրսում առաջին անգամ ձեռքս եմ վերցրել Հին Կտակարանը, որ Լուսինե Զաքարյանից էի նվեր ստացել: Ու ինձ թվում էր, թե ես պետք է վերցնեմ ու այն կարդամ գեղարվեստական գրքի նման:
Մեկ-մեկ որ գնում էինք մատուռներ ու ես երգում էի «Առավոտ լուսո» կամ այլ շարական, դա շատ անսովոր բաներ էր մեր կողմի ժողովրդի համար: Հորեղբայրս ասում էր, թե «էս էրեխեն գնացել ինչեր ա սովորել համալսարանում»: Իսկ մեծ եղբայրս էլ կեսկատակ-կեսլուրջ վրա էր բերում, թե «մեր ռադիոն որ տհենց երգեր ա երգում, մենք անջատում ենք»:

Շատ պարզ ու շատ խոր մի բեկում եղավ նրա կյանքում

Երբ ես առաջին անգամ, Խորեն Պալյանի հրավերով, գնացի լսելու Լուսինեին, կյանքում առաջին անգամ կտրվեցի հողից ու բարձրացա վեր, չեմ չափազանցնում: Մինչև այժմ ինձ հետ նման բան դեռ չի եղել, որ ես չզգամ ինձ ու երգի վերջին հնչյուններից հետո միայն վերադառնամ իրականություն: Դա միակ ստեղծագործությունն էր: Հիշում եմ, որ այդ օրը դահլիճում նստած էր նաև կաթողիկոս Վազգեն Առաջինը, ով Լուսինեի մեծագույն երկրպագուն էր:
Այնպես չէր, որ ես հատուկ էի գնացել Լուսինեին լսելու ու զմայվելու նրանով: Ես պատահաբար հայտնվել էի մի միջավայրում, որտեղ շունչները պահած բոլորը լսում էին: Ու ես հետո հասկացա, որ Լուսինեն այն միակ երգչուհին էր, որ երգեցողության որևէ տեխնիակական ձևեր չէր բանեցնում, որևէ վերևի նոտա դժվարությամբ չէր վերցնում: Ինքը կանգնած մի սրբուհի էր, ում ներսից հոսում էր մի աստվածային երաժշտություն: Սա մեծ բեկում էր իմ կյանքում:

Կոմպոզիտոր Ծովակ Համբարձումյանը բռնեց նրա ձեռքն ու տարավ Թովմաս Պողոսյանի մոտ

1997 թ-ին Իսահակյանի անվան գրադարանը մեծ գրողի անվան ամենամյա մրցույթ էր կազմակերպել: Այդ գրադարանի միջոցառման ժամանակ բոլոր մասնակիցները եկել էին նվագախմբերով, անսամբլներով, ես մենակ՝ ակապելա: Ես ամուսնուս ասում էի, թե չէ, չեմ բարձրանա, նրանց մեջ ի՞նչ պիտի անեմ: Բայց ամուսինս պնդեց, որ «եկել, հասել ենք, բարձրացի ու երգի»: Ու ասեմ՝ սա էլ էր ճակատագրական: Ինչո՞ւ, որովհետև ուսանողական տարիներին սիրում էի մեր երգչուհիների նմանակումներն անել՝ Օֆելյա Համբարձումյանի, Վալյա Սամվելյանի, Վարդուհի Խաչատրյանինը՝ հատկապես: Այդ մրցույթի ժամանակ ես Օֆելյա Համբարձումյանի նման երգեցի «Կռուկները շարան-շարան» երգը: Եվ պարզվեց, որ զբաղեցրել եմ երկրորդ հորիզոնականը: Սա, կարելի է ասել, իմ առաջին լուրջ քայլն էր՝ դեպի ժողովրդական երգ: Եվ հենց այդ միջոցառման ժամանակ էր, որ ինձ նկատեց լուսահոգի կոմպոզիտոր Ծովակ Համբարձումյանը, ով, բառիս բուն իմաստով, բռնեց ձեռքիցս ու տարավ Ջիվանու անվան աշուղական դպրոց՝ Թովմաս Պողոսյանի մոտ: Եվ քանի որ վերջինս այդ նույն մրցանակաբաշխության ժյուրիի կազմում էր, արդեն լսել էր ինձ: Հենց այդպես էլ սկսեցի երգել «Սայաթ-Նովա»-ի անվան ժողովրդական երգի անսամբլում:

Նախարարությունում «շշացան» ու մրցանակ տվեցին «Իմ սուրբ մատուռ» երգին

Հիմա երբ ինձ հարցնում են, թե ինչպե՞ս ստացվեց, որ «Իմ սուրբ մատուռ»-ը մրցանակի արժանացավ, պատասխանում եմ՝ «պատահա՛բար ստացվեց»: Բայց իրականում պատահաբար չէր ոչինչ: «Սայաթ-Նովայի» անվան այդ մրցանակաբաշխությանը մասնակցում էին շատերը՝ անվանի կոմպոզիտորներ, այդ թվում՝ Վլադիլեն Բալյանը: Բոլորը, անգամ ամուսինս, ինձ ասում էին, թե «այ միամիտ լոռեցի, քեզ ո՞վ է ճանաչում, որ մրցանակ տա»: Ես էլ բոլորին ասում էի մորս հայտնի անեկդոտը: Փոքր էի, մայրս մի անգամ ասաց. «Գնա մի էն հարևան Շուշանին ասա՝ Շուշան տոտա, էսօր դուք հաց մի կերեք, ձեր հացը տվեք մենք կուտենք»: Ասացի՝ «Այ մեր, բա կտա՞»: Ասաց՝ «Ախչի, դու ասա, կարողա շշանա, տա»: Տարիներ անց հասկացա՝ մայրս ուզում էր ասել, որ միշտ էլ անհնարին թվացող բաները պետք է փորձել հաղթահարել: Եվ իմ հաջողությունները, գործունեության սկիզբը ես կապում եմ հենց այս՝ ինձ համար հայտնի դարձվածի հետ՝ «կարողա շշանան, տան»: Այդպես էլ ես գլխավոր մրցանակ շահեցի ու «Իմ սուրբ մատուռ»-ը կարճ ժամանակ անց լայն տարածում ստացավ: Այդ երգը բում արեց, գրավեց բոլորի սրտերը ու մարդիկ շրջվեցին դեպի ինձ: Կարելի է ասել՝ այն իմ հաջողության գրավականն էր ու այցեքարտս ամենուր:

Ապտակ ստացավ, այնուհետ՝ աշուղի կոչում ու հուզեց անգամ Թովմաս Պողոսյանին

1999-2000 թթ. ինձ բոլորն արդեն ճանաչում էին «Իմ սուրբ մատուռ»-ով, «Կարմիր վարդի ալն եմ սիրում»-ով: 2002-2003 թթ. պարոն Պողոսյանն արդեն ասում էր աշուղական ձեռնադրության մասին, բայց ես անընդհատ հետաձգում էի այդ գործընթացը՝ մտածելով, որ ավելի ավագ աշուղներ կան՝ արժանի ձեռնադրության: Բացի այդ՝ վստահ չէի դրա մեջ, չէի կարողանում ինձ վրա առնել այդ անունը: Բայց Թովմաս Պողոսյանն ինձ ասաց, որ երգերս հենց այդ՝ աշուղական տաղաչափության մեջ են, և պետք է «աշուղ» կոչել ինձ: Ասում էր՝ «Դու կոմպոզիտոր չես, սովորական երգահան չես»: Եվ այսպես կամաց-կամաց վարժվեցի ու հասկացա, որ գուցե ճիշտը հենց դա է: Թովմաս Պողոսյանն ինձ օգնեց, ճանապարհ ցույց տվեց: Նույնիսկ ասաց, որ ձեռնադրության ժամանակ, երբ ես երգել եմ «Մայրիկ» երգը, իր կյանքում առաջին անգամ ինքն արտասվել է երգից: 

Երգերով աղոթում է, աղոթքով երկխոսում երգերի հետ

Այն ո՞ր մի բանական մարդը աղոթքներ չի անում, չի մրմնջում ինչ-որ բաներ: Ես հատուկ աղոթքներ չեմ ասում Աստծուն: Երբ որևէ մի եկեղեցի եմ գնում, փոքրիկ մատուռ (եկեղեցու մեծը, ընդարձակը չեմ սիրում, որ չգիտես՝ որտեղ աղոթես), պարտադիր շարական եմ երգում: Երբ ինչ-ինչ իրադրություններ են լինում, Աստծուն ասում եմ՝ «ինձ ազատիր չարից մեղքից, փորձանքից»: «Վար կանե» երգս նույնպես շարականի նման է՝ ֆոլք երաժշտության ու գենետիկ մտածողության միախառնում: Ու եթե ես աչքերս փակած եկեղեցում օրհնեի Աստծո տված ցորենն ու հացը, դա կանեի «Վար կանե»-ի երգով: Ու շատ եմ ափսոսում հիմա, որ մի քիչ ժամանակ եմ տրամադրում հոգևոր երգ-երաժշտությանը:

Երջանկությունը քո ունեցածով բավարարվելու զգացումն է

Ինձ մեկ-մեկ որ հարցնում են, թե գո՞հ ես քո կյանքից, երջանի՞կ ես, զարմանում եմ: Իհարկե՝ երջանիկ եմ: Երջանիկ եմ Աստծո տված ամեն օրով, իմ ընտանիքով, որ միշտ առաջին տեղում է ինձ համար, իմ ծնողներով ու իմ արվեստի երկրպագուներով: Երջանիկ եմ, որ սիրում են ինձ, լսում են իմ երգերը: Ու այժմ էլ մտածում եմ մի փոքր կենտրոն ունենալու մասին, որտեղ կուսուցանվի ազգային երգ, պար, գորգագործություն, տարազային արվեստ և այլն: Տա Աստված, որ կարողանամ կյանքի կոչել այդ կենտրոնի ստեղծումը, ինչից էլ ավելի կերջանականամ:

Սևակ Վարդումյան

website by Sargssyan